หนีร้อนไปพึ่งลม (1)

29-30 พฤษภาคม 2553

เรา 3 ป้าหลาน โกว ปุ่น และแปน พากันไปนอนเล่นริมแม่น้ำแม่กลอง แล้วก็ท่องเที่ยวเพลินใจ กับกิจกรรมมากมาย แต่ไม่รีบเร่ง ในละแวกใกล้เคียง ไม่ว่าจะเป็น อัมพวา บางคนที บางเกาะ บางกุ้ง บางน้อย

โกวอยากให้แปนไปด้วย เพราะแปนไม่ค่อยมีประสบการณ์ในการไปนอนค้างนอกบ้านเท่าไหร่ ทำให้ปรับตัวไม่เก่งนัก แปนชินกับวิถีเมืองมากกว่า ส่วนเจ๊ปุ่น เป็นเด็กที่ปรับตัวได้ง่ายอยู่แล้ว เพราะมีโอกาสไปนู่นนี่มาเยอะตั้งแต่เด็กๆ

เช้าวันเสาร์ โกวไปรับเด็กๆที่โรงเรียนที่ปุ่นไปเรียนบัลเล่ต์ ซึ่งแปนก็มารออยู่แล้ว แปนคล่องแคล่วมากในการช่วยโกวซื้อของในซุปเปอร์มาร์เก็ต เพื่อเป็นเสบียงและโกวจะซื้อไปฝากอาม่าอากงด้วย เราจะแวะเอาของฝากให้อาม่า ก่อนออกเดินทาง

พอปุ่นเรียนเสร็จ เราก็ออกเดินทางกันเลย ทานอาหารรองท้องไปในรถก่อน แล้วตอนแวะที่บ้านอาม่า ก็ได้เครื่องดื่มเย็นๆมาอีกหลายขวดเลย โกวได้เครื่องดื่มเกลือแร่มาด้วย โกวยังไม่แข็งแรงดีเลย และคิดว่าโอกาสที่จะไปตะลุย สมบุกสมบันแบบที่เคยๆ คงจะทำได้ยากแล้ว ดูโกวจะป่วยไม่น้อยเลยล่ะ ใจสู้เสมอ....แต่ก็คงต้องถนอมร่างกายไว้บ้าง เค้าอุตส่าห์เป็นเพื่อนที่ดีกับเรามาตั้งนานนะ :)

เราแวะทานอาหารกลางวันกันที่ดอนหอยหลอด เด็กๆบันเทิงลั้ลลากะการรับประทานมาก (โกวด้วย ^_^)

 

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

เราจองที่พักเป็นบ้านส่วนตัวริมแม่น้ำไว้ แบบมีระเบียงส่วนตัวยื่นไปในน้ำเลย แต่แย่มากๆที่เมื่อเราไปถึง ปรากฏว่าพนักงานเอาบ้านของเราไปให้แขกคนอื่นพักแล้ว บอกว่าคนเก่าไม่ยอมออก ดูเค้าไม่สบายใจทีเดียว เพราะเห็นว่าเรามีแต่ผู้หญิงและเป็นเด็ก 2 คน โกวไม่โวยวายนะ แบบคนที่เป็นแบบนี้ โกวว่าเสียเวลาว่า แล้วอีกอย่างลูกค้าที่เอาห้องเราไป ก็เข้าอยู่ในบ้านแล้ว อันที่จริงเราสามารถเล่นงานได้นะ แต่เราก็แค่ตำหนิเสียงเรียบๆประโยคนึงแล้วก็ออกมาเลย เค้าพยายามจะหาที่อื่นให้ เราก็ไม่เอา เราบอกว่า เราสามารถหาเองได้ ที่ไม่ได้ดูที่อื่น เพราะเราได้บ้านแล้ว และยืนยันกันแล้ว ตอนที่เราทานข้าวอยู่ที่ดอนหอยหลอด เจ้าของยังโทรมาถามเราเลยว่าจะไปถึงกี่โมง งานนี้ ไม่รู้จะโทษใคร แต่ที่รู้ เราไม่ไปพักคุณอีกแน่นอน (แปนบอกว่า ถ้าเป็นป๊านะ ป๊าไม่ยอมหรอก ป้าต้องโวยวายแน่ๆเลย เราบอกว่า โกวก็ไม่ยอมค่ะ แต่มันไม่มีประโยชน์ เค้าอยากไม่ซื่อสัตย์ เค้าก็จะเสียลูกค้าที่ดีไป เค้าเลือกเองค่ะ .... แล้วเราก็สอนหลานถึงความรับผิดชอบและความซื่อสัตย์ แบบสบายๆแต่หมายความจริงจัง)

 

เราจะพาเด็กๆไปเที่ยวถนนคนเดินที่วัดบางเกาะเทพศักดิ์ก่อน แตปุ่นบอกว่า หาที่พักให้ได้ก่อนดีกว่าค่ะ เราเลยตั้งใจจะหา บังเอิญผ่านที่นึงระหวางทาง เค้าว่างอยู่ 1 ห้อง เลยตกลงพักไปเลย เป็นบ้านคุ้งรับลม ห้องพักไม่สวยงามนะ แต่มีครบ และอยู่ติดแม่น้ำ(อันนี้ที่เราต้องการ) เล่นน้ำได้ มีเรือให้พาย ..... บอกเด็กๆว่าวันหลังจะพาไปพักที่เดียวกะที่เคยไปกะพ่อหนุ่มรูปงาม อันนั้น สวยงาม สะดวก ส่วนตัว และตอบทุกโจทย์ของเราได้ แต่หาว่างยาก เค้าจองกันล่วงหน้าหลายเดือนเลย

 

เราไปเดินถนนคนเดิน ฝนตกแรงเลย แต่แปนชอบไหว้พระ แปนบอกมาถึงแล้วต้องไหว้พระ (โกวแอบยิ้มดีใจ) เราก็ไปไหว้พระ ทำบุญ และชมนู่นๆนี่ๆ ไปทานขนม และก๋วยเตี๋ยวอร่อยๆท่ามกลางฝนตกหนัก น้ำเจิ่งเลย แต่น้ำใสมาก เด็กๆชอบ ฮ่า ฮ่า

 

รอจนฝนซา ก็ได้ชมดนตรีไทย และหุ่นประบอกเล็กน้อย เพราะอยู่ที่นั่นนานแล้ว กลัวไม่ทันตลาดน้ำ

ออกจากถนนคนเดิน เราก็ไปตลาดน้ำอัมพวา

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

แปนทำหน้าติงต๊องมาก เฮ้อออ ^_^

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

ซื้อเสื้อร้านนี้ให้ปุ่น 1 ตัว เป็นเสื้อทำมือ แปนไม่มีไซส์ และซื้อสมุดโน้ตไม่มีเส้น 3 เล่ม แบ่งกันคนละเล่ม เจ้าของร้านแถมโปสการ์ดให้ปุ่นกะแปน คนละใบ โปสการ์ดเค้าสวยนะ เด็กๆเอาไปเขียนถึงป๊ากะม้า

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

เจ้าของร้านหนุ่มน่ารัก ใจดีมาก ถ่ายรูปให้เรา เค้าคิดว่าโกวเป็นแม่ของเด็กๆ :)

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

รูปนี้แปนทำหน้าบานดีมาก ฮ่า ฮ่า

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

โกวซื้อที่ห้อยกระป๋า ทำจากหนังตอกชื่อให้เด็ก ปุ่นเอาแบบเรียบๆ แปนเอาป้ายลายหัวใจ

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

เราเดิน ชม ช้อป ชิม ไปเรื่อยๆ

โกวให้ด็กๆได้แวะหัดเรียนสานใบมะพร้าวจากคุณครู(ป้า)อุ่นเรือน ซึ่งเป็นมือหนึ่งเรื่องการจักสานใบมะพร้าว ใบปาล์ม ใบเตย และอื่นๆ ของสมุทรสงครามเลยค่ะ ได้รับเชิญไปสอนในหน่วยงานและสถาบันหลายแห่ง ป้าน่ารัก ใจดี และเอ็นดูเด็กๆมาก ชวนไปเที่ยว และไปเล่นน้ำบ้านป้า รวมทั้งไปเรียนที่บ้านป้าก็ได้ (ป้าจะสอนให้ฟรีด้วยค่ะ) แต่ถ้าหน่วยงานต่างๆเชิญไปสอน ป้าได้ค่าสอนนะคะ ^_^

บางอย่างยังยากไป ที่เด็กๆทำได้สวย คือ หอไอเฟล อิอิ (พื้นบ้านดีมั่กๆ)

เค้ามีสอนศิลปะอื่นๆดวย แต่เวลาเราไม่พอ ไว้คราวหน้าจะมาพักหลายวัน เด็กๆจะได้มาตั้งแต่เช้า เรียนทั้งวันไปเลย

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

ถ่ายรูปกะคุณครูผู้ใจดีมีเมตตา....คุณป้าอุ่นเรือน

หนีร้อนไปพึ่งลม 1

 

เรียนถักเสร็จ ก็เดินต่อ แวะซื้อ ข้าวเหนียวมะม่วงหลากสี เค้าขายกล่องละ 40 บาท เราขอซื้อมะม่วงเพิ่ม เค้าปอกเพิ่มใส่กล่องต่างหากมาอีก 3 ลูก แล้วคิดเงินรวม 50 บาท เราก็งง บอกทำไม 50 คะ เค้าบอกว่า ไม่เป็นไรค่ะ อยากแถมให้ ..... โฮะ โฮะ นี่อานิสงส์ที่เค้าเอ็นดูหลานเรารึเปล่าว้า ฮี่ฮี่

 

เดินไปซื้อหอยเชลล์และหอยตลับชุดใหญ่ มานั่งทานกัน ..... อิ่มจะแย่แว้ววว แต่มันมีของอร่อยมากมายลานตา ที่ยังไม่ได้กิน นั่งกินกันไปพร้อมเครื่องดื่มโปรดของแต่ละคน เสร็จแล้วก็พากันเดินไปที่จอดรก

 

ระหว่างทางก็ผ่านของกินมากมาย เราก็ถามปุ่นเอานี่มั้ย นั่นมั้ย ปุ่นบอกไม่เอาแล้วค่ะ ถามแปน แปนบอกว่า อาตมาอิ่มแล้ว ขอเชิญโยมตามสบายเลยจ้า ..... ฮ่า ฮ่า

เล่นพูด โยม อาตมา ขนาดนี้ เราเลยตัดใจ ไม่ว่อกแว่ก พาเด็กๆไปขึ้นรถขับกลับที่พัก ก่อนนอนก็เฮฮากันดี คุยกันเยอะแยะวุ่นวาย :)

หมดกิจกกรรมในวันเสาร์แต่เพียงเท่านี้ สำหรับวันอาทิตย์ รอบันทึกในหน้าต่อไปค่ะ ^_^

     Share

<< แม้ว่าเมล็ดพันธุ์นี้จะมาจากไหน แต่ว่ากิ่งก้านใบก็เติบโตใหญ่ในแผ่นดินนี้หนีร้อนไปพึ่งลม (2) >>

 

 

 

 

เอะอะก็น้อยใจ
a part of my life.....นักแต่งเพลงกิ๊กก๊อกแก๊ก ^_^
ไกล ก็เหมือน ใกล้ .... ก็โลกใบเดียวกันนี่นา ^_^
เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ (ฮา)
หนีร้อนไปพึ่งลม (2)
หนีร้อนไปพึ่งลม (1)
แม้ว่าเมล็ดพันธุ์นี้จะมาจากไหน แต่ว่ากิ่งก้านใบก็เติบโตใหญ่ในแผ่นดินนี้
Together We Can ^^
รวมพลังทุกเครือข่าย ช่วยกันทำความสะอาดและฟื้นฟูกรุงเทพฯ
ฉันอยากเล่าให้ฟัง แม้ไม่ชอบก็อย่าโกรธกัน
My Beloved Country ^_^ (edited)




 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh