ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม (1)

สวัสดีไดอารี่ที่คิดถึง

 

ทิ้งไดอารี่ร้างไว้ซะเกือบเดือน Facebook ก็ไม่ได้เข้า (ขอบคุณพี่น้อยkhunmae.diaryclub.com มากนะคะ ที่กรุณาไปฝากความระลึกถึง และคำอวยพรไว้ที่ FB)

ขอบคุณน้องๆไดอารี่คลับที่ถามไถ่ถึง ทั้งแบบแสดงออก และไม่แสดงออก ^_^ ขอบคุณที่นึกถึงกันค่ะ

 

ช่วงที่ผ่านมา ก็หนีออกจากบ้านไป สามสัปดาห์ได้ค่ะ เดี๋ยวจะแวะมาบันทึกไว้ ซัก 2 เหตุการณ์ แต่วันนี้ ขอบันทึกเหตุการณ์ล่าสุดก่อน เพราะเพิ่งสดๆร้อนๆ

 

เป็นเรื่องที่ทำให้ใจกระชุ่มกระชวยมาก ฮ่า ฮ่า ก็คือ 6 วันที่ผ่านมา 30 เม.ย. ถึง 5 พ.ค. นี้ เราได้มีโอกาสเดทตามลำพังกะหนุ่มหล่อ (ไม่นับผู้คนมากมายในสถานที่ๆไป ...ฮี่ๆ) หล่อจริงๆ ไม่ได้พูดเกินเลย แต่เป็นคนถ่ายรูปไม่ขึ้นนะ คือรูปก็โอเค แต่ตัวจริงดีกว่ามากมาย แบบว่า เดินไปไหน มีแต่คนออกอาการมองกันเหลียวหลัง บางคนมองแบบเปิดเผยมากๆๆๆ บางคนก็กรี๊ดใส่เลยล่ะ แต่เค้าไม่ค่อยรู้ตัวน่ะ คือ เค้ารู้ว่าคนมองและกรี๊ดกร๊าดเค้า แต่เค้าไม่ได้คิดว่าตัวเองหล่อ(มั้ง)

 

ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม 1

 

ตอนไปห้างด้วยกัน มีผู้หญิงคนนึงมองเค้าแบบตะลึง และจ้องมากๆ เค้าก็เลยมองด้วย เราก็แอบยิ้ม เค้าก็พูดว่า เธอมองผม เราก็แกล้งตอบว่า ยูก็มอง เค้าบอกว่าใช่ แต่ผมมองเพราะเธอมอง ฮ่า ฮ่า ขำดี

 

ไปดูโรงงานเกี่ยวกับภาชนะบรรจุเพื่อรักษาสิ่งแวดล้อม เป็นพวก Biodegradeable พนักงานโรงงาน ส่งเสียงลอยลมมาว่า ไอเลิฟยู เราก็แอบยิ้ม เค้ามาถามว่า ได้ยินมั้ยอ่ะ เค้าพูดว่า ไอเลิฟยู (ฮ่า ฮ่า ฮ่า…ขำหนุ่มเสน่ห์แรง)

 

ไปอัมพวาด้วยกัน เรือผ่านไปมาเห็นเค้า ทักทุกลำ แต่มีลำนึง กรี๊ดแบบสุดเสียงเลย เค้างงๆถามว่า ทำไมเค้ากรี๊ด...โอ๊ยย!!หนักใจเฟ้ยย จะบอกว่า ก็ยูหล่อกระชากใจเค้าอ่ะ ก็พูดไม่ออก ชมคนเรื่องแบบนี้ไม่เป็น ก็เลยบอกว่า สงสัย เค้าชอบยูมั้ง ^_^

 

ไปทานข้าว นักร้องก็ส่งสายตาสุดๆ เหล่าชายใจสาวก็อ่อยเค้าสุดฤทธิ์ แบบรู้สึกตัวเองว่า เป็นที่อิจฉาของคนมากมายเลยอ่ะ หนุ่มคนนี้(ขอปิดชื่อเสียงเรียงนามไว้ละกัน)เค้าเทคแคร์ ดูแลเราดีด้วยนะ เป็นเพื่อนของเพื่อนเราน่ะ เพื่อนอยากแนะนำเผื่อจะมาเป็นลูกค้าเราได้ แต่สุดท้าย กลายเป็นเพื่อนสนิทกันไปซะยังงั้น คงไม่ได้เป็นลูกค้ากันหรอก เพราะเราไม่ได้อยู่ในField เค้าซะทีเดียว น่าจะได้พึ่งพาอาศัยกันในเรื่องอื่นๆมากกว่า

 

เค้าแบบอยากจะสนับสนุนเรามากมาย แนะนำอะไรดีๆให้เยอะแยะ แต่เราแบบพวกคิดเล็ก ทำเล็กไง อิอิ

 

ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม 1

 

เป็นครั้งแรกที่เราให้ความสนิทสนมกะคนที่เพิ่งรู้จักมากขนาดนี้ ไม่ใช่เพราะเค้าหล่อนะ(เอ๊ะ หรือใช่หว่า ฮ่า ฮ่า) แต่เพราะเราเข้ากันได้อย่างมากมายไม่น่าเชื่อ คงเป็นเพราะเป็นคนที่คิดละเอียดลึกซึ้งเหมือนกัน และใส่ใจผู้คน อะไรทำนองนี้น่ะ เค้าเล่าอะไรๆให้เราฟังมากมาย และเราก็ได้รู้ว่า ที่เค้ามีรูปร่างที่ดีมาก ทั้งๆที่อายุเกือบสี่สิบแล้ว ก็เป็นเพราะเค้าชอบเต้นรำ เคยมีโรงเรียนสอนเต้นรำถึง 14 สาขา แต่ขายกิจการไปเกือบ 7 ปีแล้ว เพราะมีอุบัติเหตุเกี่ยวกับหลังอย่างรุนแรง ต้องผ่าตัด เคยแข่งขันมาตลอด และเป็นครูสอนเต้นด้วย

 

ถ้าอยู่กะเค้านานอีกหน่อย เราคงจะหุ่นดีแน่ๆเลย เพราะเค้าจะทานอาหารที่มีประโยชน์ ไม่ทานเนื้อสัตว์ จำพวก หมู ไก่ เนื้อ แต่ทานปลาและอาหารทะเลอื่นๆบ้าง ทานผัก ผลไม้ และที่สำคัญไม่ทานผลิตภัณฑ์จากแป้งสาลีเลย

 

ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม 1

 

อยากบันทึกไว้ เพราะรู้สึกผูกพันกะหนุ่มคนนี้เป็นพิเศษ คิดว่าคงได้ติดต่อกันตลอดชีวิต เพราะเราเป็นคนที่มีสัญชาติญาณค่อนข้างดี และมักมีเรื่องบังเอิญแปลกๆเกิดกะเราเสมอ

 

อันนี้ก็มีเยอะเลย เอาพอสังเขป เช่น

 

เค้ามาถึงไทยตั้งแต่ 28 เมษายน แต่ตอนนั้น เรายังอยู่ที่กวางโจว เค้าก็ไปกวางโจวเหมือนกัน (23-28 เม.ย.) ส่วนเราไป 24-30 เม.ย. ระหว่างรอเราที่กรุงเทพ เค้าก็พักที่โรงแรมฟูราม่า ห้องพัก 808

 

3-5 พ.ค. เรามาพักที่กรุงเทพ  อยู่ที่ Hip Hotel เค้าอยู่ห้อง 911 ส่วนเราอยู่ห้อง 808 (ตอนแรกเค้าไม่รู้ เพราะปกตินัดเจอที่ล็อบบี้ พอมีตอนนึงเค้าถาม เพราะเราจะไปพักผ่อนที่ห้อง แล้วเค้าจะไปใช้เน็ตที่ Fortune Town เพราะที่โรงแรมเน็ตเกิดมีปัญหา เค้าเลยถามว่า เราพักห้องอะไร พอเราบอก เค้าก็บอกว่า จริงอ่ะ เราก็งง บอกว่า ใช่ดิ เค้าก็ทำท่าทางแบบแปลกๆ แล้วก็บอกว่า นี่มันเบอร์ห้องพักเค้าที่ฟูราม่านี่ เราก็เออ จริงด้วย เค้าก็ทำท่า ตื่นเต้นว่าแปลกจัง เค้าพักห้อง 911 เราพัก 808 เหมือนห้องที่เค้าพักก่อนหน้านี้)

 

ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม 1

 

เราคุยกันเยอะมากมาย มีอยู่ตอนนึง นั่งทานข้าวเช้ากันที่โรงแรม เค้าร้องเพลง take my breath away ถามว่ารู้จักมั้ย เราก็บอกว่า เพลงในเรื่อง Top Gunไง เค้าก็เล่าให้ฟังว่า เค้าเคยไปอบรม Leadership แล้วมีเพื่อนคนนึงอยู่กลุ่มเดียวกัน ตอนวันสุดท้าย เพื่อนคนนี้ร้องเพลงให้เค้าบนเวทีต่อหน้าคนสองร้อยกว่าคน เค้าประทับใจมากน้ำตาไหลพรากเลย แล้วเค้าก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเธอเป็นใคร  ประมาณว่าเป็นนักร้องคนดังอ่ะ คือ ทุกคนในห้องต่างก็เพิ่งรู้ตอนที่เธอร้องนั่นแหละ ปรากฎว่า ต่อมา อีก 2-3 นาที เพลงนี้ก็ขึ้นมาเลย เค้าตื่นเต้นใหญ่ (ไม่มีใครที่โรงแรมได้ยินเราคุยกันหรอก เพราะมันไม่มีใครอยู่เลย) ตั้งแต่อินโทรเพลงแล้ว ถามว่า นี่อะไรน่ะ เราได้ยินมั้ย เราก็บอกว่า ดีแล้วไง เพลงของยู เค้าก็ฟังไป น้ำตาไหลเลยอ่ะ เราก็นั่งนิ่งๆ จบเพลงแล้ว เค้าก็ปาดน้ำตา เราก็บอกว่า นี่ดีสำหรับยูไม่ใช่เหรอ แสดงว่ายูจะโชคดี รู้มั้ย เราบอกเค้าว่า เค้าน่ะเป็นคนที่น่ารักนะ น่ารักมากๆเลยด้วย ถ้าเพียงแต่จะไม่คิดมากเกินไป (เด็กมีปัญหาก็งี้ล่ะ เราเข้าใจ เพราะเราก็เคยเป็นคนคิดมากๆๆเช่นกัน เดี๋ยวนี้ก็ยังเป็น แต่ไม่ทำให้ตัวเองถูกยึดติดเอาไว้เหมือนแต่ก่อน)

 

 

เราเจอกันตั้งแต่ 30 เม.ย. คือ แบบเรามาจากจีน ก็ไปเจอเค้าเลย แล้วก็ไปชัยนาทกัน ไปดูโรงงาน กลับกันดึกเลย เราเอาเค้าไปทิ้งไว้ที่สถานีรถไฟฟ้าอารีย์ ประมาณเกือบ 3 ทุ่ม ให้เค้ากลับเอง ขาไปก็ให้เค้านั่งรถแท้กซี่มาเจอแถวบางใหญ่ (ดูแลลูกค้ายอดเยี่ยมมากข้าพเจ้า อิอิ) ปรากฎว่า อันที่จริงรถไฟฟ้าปิดบริการตั้งกะ 2 ทุ่ม เพราะคุณพี่ม็อบเสื้อแดงน่านล่ะ เค้าก็ต้องหาแท้กซี่ไปเอง

 

ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม 1

 

ระหว่างขับรถกลับจากชัยนาท เต้าบอกว่า ช่วงรอเรากลับจากจีนน่ะ เค้าว่าจะไปดูหนัง แถวสยามพารากอน แต่ไม่มี ปิดหมดเลย....ยังเหลืออีกหลายวัน มีที่ไหนแนะนำมั้ย เค้าอยากรู้จักเมืองไทยมากขึ้น เราก็แหม กะทันหันแบบนี้ แถมเค้าก็ดูเหนื่อยกะการนั่งรถไกลๆด้วยนะ (เราด้วย) เลยแนะนำว่า อัมพวาละกัน (ที่จริงเพราะใกล้บ้านเรา ขี้เกียจไปไกล) แต่ชั้นไม่รับรองนะ ผิดหวังห้ามว่ากัน เค้าโอเค

 

เราก็พยายามหาที่พัก แต่มันเป็นวันหยุด จองไม่ได้เลย ที่ไหนก็เต็ม สุดท้าย ได้มา 1 หลัง เป็น บ้านสวนกำนันรีสอร์ต มีอยู่หลังเดียว เป็นหลังใหญ่ อันที่จริง เค้าให้พักได้ ถึง 6 คน แต่เราไม่อยากพักด้วยกันน่ะ กะว่า ถ้าหาไม่ได้ เดี๋ยวให้เค้าพัก แล้วเราจะขับรถกลับไปนอนบ้าน

 

สุดท้ายกำนันก็หาที่พักให้ได้ เราให้เค้านอนที่บ้าน แล้วเราเดินข้ามสะพานข้ามคลอง ไปนอนที่เรือนแถวของเพื่อนกำนัน ตอนเช้า เราก็นัดเจอกัน 6 โมงเพื่อใส่บาตร ทีแรกเค้าบอกว่า ให้เข้ามาดูซี ห้องกว้างใหญ่ เตียงใหญ่ๆ 2 เตียง ไม่ต้องไปหาที่อื่นหรอก เค้าปลอดภัย (ฮ่า ฮ่า เรารู้...ไม่อยากให้เค้าเสียชื่อต่างหาก ^^)

 

ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม 1

 

เค้าเป็นที่รักเอ็นดู ของทุกๆคนเลย น่าหมั่นไส้สุดๆ ได้ที่พักแล้ว เราก็เหมาเรือไปชมหิ่งห้อย เรือมารับจากที่พักไปตลาดน้ำก่อน กลับจากชมหิ่งห้อย เรือก็พามาส่งที่บ้านพัก เราเดินเที่ยวและทานอาหาร เค้าเป็นคนจ่ายทุกอย่าง ยกเว้นค่าห้องพักส่วนตัวของเรา เราจ่ายเอง ...เค้าแอบขำเพลงไทยอ่ะ เค้าว่าทำไมดนตรีมันเหมือนกันหมดทุกเพลง ฮ่า ฮ่า มันคือความจริงนะ แบบเค้าเป็นพวกชอบดนตรีน่ะ เลยฟังดนตรีเป็นหลัก

 

ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม 1

 

วันรุ่งขึ้น เรามาเจอเค้าใส่บาตรด้วยกัน แล้วเค้าก็ชวนเราไปเดินเล่นที่วัด ไปแอบดูพระทำวัตรเช้า จากนั้นเค้าก็เดินไปส่งเราที่บ้านที่เราพัก พี่เจ้าของบ้านก็รักเค้าจริ๊ง เอาขนมครก กาแฟให้เค้ากิน แล้วก็ส้มโอ จากนั้นเค้าก็นอนเล่นที่เก้าอี้ริมน้ำ ส่วนเราก็ขึ้นไปนอนต่อที่ห้องพักของเรา สายหน่อย เราก็อาบน้ำ แล้วลงมาเจอกัน พากันไปเที่ยวค่ายบางกุ้ง เค้าชอบไหว้พระมาก และทำบุญทุกที่ด้วย แต่เค้าถามว่า มีคนมาทำบุญ ที่วัดได้เงินเยอะแยะ ทำไมไม่ทำสถานที่ให้ดูสวยงามเรียบร้อยกว่านี้ (เฮ้ออ..ถามเยอะ ถามยังงี้ แล้วช้านจะไปถามใครต่อดีล่ะ เล่นเอาตอบไม่ถูกเลยเรา)

 

ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม 1

 

โอ้โฮ เขียนไปเขียนมา ยาวจังเลย พอก่อนดีกว่า ไว้ค่อยมาบันทึกต่อหน้าต่อไป

ที่อยากบันทึก เพราะเรารู้สึกว่า เค้าจะเป็นคนทีมีความสำคัญอีกคนนึงในชีวิตของเรา (อันที่จริง เราได้ไปในสถานที่ต่างๆ หรือทำกิจกรรมหลายๆอย่าง และมีโอกาสพบผู้คนพอควร แต่เราก็ไม่ได้นำทุกเรื่องมาเขียน เป็นส่วนน้อยซะมากกว่าที่นำมาเขียน หากเป็นคล้ายๆกิจวัตรประจำวันแล้ว จะไม่เคยนำมาเขียนเลย แต่นี่อยากเขียนไว้ เพื่อนำมาดูในอนาคต เพื่อเรียนรู้อะไรบางอย่าง)

 

เอารูปบางส่วนมาลงไว้ด้วยค่ะ เป็นรูปที่เราถ่ายเค้า  อันที่จริง เค้าไม่ชอบถูกถ่ายรูป เค้าบอกว่าตั้งแต่เกิด เค้าถูกถ่ายรูปมาตลอด แม่เค้าเป็นช่างภาพที่มีชื่อเสียง เราขำมาก ที่เค้าทำท่าให้ดูว่า นี่ๆแม่เค้าเป็นแบบนี้  ยกกล้องขึ้นมา ประมาณว่า กล้องนี้ติดอยู่เป็นส่วนหนึ่งบนใบหน้าของแม่เค้า นี่คือ แม่ในความทรงจำของเค้า  ^^

 

ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม 1

 

ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม 1

 

ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม 1

 

 

     Share

<< ควนผำ-คำผวนณ อัมพวา (โหมดแปะภาพ) >>

 

 

 

 

จะพอได้แล้วรึยัง
นี่สิศิลปินไทย ขอบคูณมากค่ะ
No Regret ... แต่เราน้ำตาไหล
9 May 2010 @ Ampawa (again)
ณ อัมพวา (โหมดแปะภาพ)
ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม (1)
ควนผำ-คำผวน
บรรพบุรุษรำพัน
ตามติดชีวิตสาวนักเต้น : )
ให้อาหารปลาพาเพลิน ^_^
กิจกรรมในวันเช็งเม้ง




 

 

สวัสดีค่ะพี่มาดี ขอบคุณมากนะคะสำหรับคำทักทายเมื่อวันสงกรานต์ นึ้งยุ่งๆ เลยไม่ได้มาทักทายกลับเลยค่ะ
วันนี้ได้มาอ่านเรื่องราวน่ารัก แล้วอดยิ้มไม่ได้ค่ะ เวลาที่เราได้อยู่ใกล้คนน่ารัก คนจิตรใจดี แล้วยิ่งประจวบเหมาะว่าช่วงนั้นเราไม่มีใคร ถ้าเป็นนึ้งคงกระชุ่มกระชวย และแอบมีใจ >_<
lhengnueng   
Fri 7 May 2010 4:06 [2]

เราแอบเห็นน๊าตอนคุณมาดีไปอัมพวากับพ่อหนุ่มรูปงาม
ยังคิดอยู่เอ๊...ใช่ คุณมาดี ณ ไดคลับรึป่าวนะ

เพราะว่า เราผ่านเข้ามาอ่านไดอารี่คุณมาดีเป็นครั้งคราว :)

แอบเห็นคุณตรงที่พ่อหนุ่มรูปงาม นั่งถ่ายรูป รูปแรกนั่นล่ะจ้า
เรานั่งรับลมร้อนๆ อยู่แถวนั้นล่ะ อิอิ :)
pommy   
Fri 7 May 2010 0:29 [1]