ให้อาหารปลาพาเพลิน ^_^

ให้อาหารปลาพาเพลิน

ยังเป็นการบันทึกกิจกรรมในวันอาทิตย์ที่ 4 เมษายน 2553

(พักนี้ โกวไม่ค่อยได้มีโอกาสใช้เวลากับหลานแบบเต็มๆ เลยอยากเก็บภาพเอาไว้หน่อย เพราะ ช่วงหลังๆนี้จะได้เจอกันก็แบบในระยะเวลาสั้นๆ เช่นไปเยี่ยมที่บ้านอาม่า ทานข้าวกัน หรือไปรับที่โรงเรียน แล้วพากันไปเดินเที่ยวเล่น ช้อปปิ้ง ทานอาหารกันบ้าง แต่นี่แปนจะได้อยู่กะโกวเกือบวันนึงเต็มๆ ส่วนปุ่นจะอยู่กะโกว 3 วัน 4-6 เมษายน)

ช่วงบ่าย เราตั้งใจจะไปให้อาหารปลากัน ตอนแรกว่าจะไปพุทธมณฑล แต่เราไปกันแค่ป้าหลาน ตรงที่เคยไปให้อาหารปลา เปลี่ยวเอาการ แถมเดี๋ยวนี้ ก็มีคนไม่ค่อยน่าไว้วางใจมาแถวพุทธมณฑลบ่อยๆ โกวเลยบอกหลานๆถึงเหตุผล ดูปุ่นเข้าใจดี เลยตกลงกันว่า โกวจะพาไปให้อาหารปลาแถววัดศาลาครืน ตรงเลียบคลองทวีวัฒนาแทน

เนื่องจากดูปลาจะหิวกันทีเดียว พวกเราก็เลย ให้อาหารปลาไปทั้งสิ้น 22 ถุง .... ปลาคงยังไม่อิ่มหรอก แต่โกวจะเป๋าแฟ่บซะก่อน ฮ่า ฮ่า

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

กิจกรรมให้อาหารปลานี่ เป็นกิจกรรมโปรดของเราป้าหลาน เราชอบที่ตลาดริมแม่น้ำนครชัยศรีกันมากที่สุด เพราะมีเก้าอี้นั่งสบายๆ บรรยากาศก็ดีด้วย วิวสวย ลมเย็น แถมที่ตลาดก็มีแต่ของอร่อยๆทั้งนั้นเลย ^^

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาเสร็จแล้ว ยังเหลือเวลาอีกเยอะ เราเลยไปเดินเล่นที่ตลาดน้ำคลองทวี เป็นตลาดเล็กๆเพิ่งเปิดเมื่อไม่นานนี้เอง

โกวซื้อชุดให้ปุ่นกะแปน คนละ 3 ชุด ไว้ใส่หน้าร้อน แล้วก็มาหาอะไรทานกันซักนิด

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

อากาศร้อน โกวเลยชวนหลานๆเปลี่ยนชุดที่โกวเพิ่งซื้อให้ เพื่อคลายร้อน และไว้เซอร์ไพร้ส์อาม่าเล่นๆด้วย

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

นี่ล่ะ 1 ใน 3 ชุด ที่โกวซื้อให้ ปุ่นและแปน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

เด็กๆชอบเล่นรถกระบะของโกวมากๆเลย อยากนั่งข้างหลัง ^^

 

โกวขอถ่ายรูปหลานๆไว้ดูเล่น ก็เฮฮากันดี

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

เด็กๆห่วงสมบัติของตัวเอง อันได้แก่ เสื้อผ้า อาหารและเครื่องดื่ม สุดท้าย ก็ทำน้ำหกไปแก้วนึง : ) 

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

จากที่ตลาดน้ำ เราก็มุ่งหน้าตรงไปโรงพยาบาลพญาไท1 ระหว่างทางรถโล่งมากๆ โกวก็ขับไปในหมู่เสื้อแดงตลอดเลย ฮ่า ฮ่า โกวอุตส่าห์เลี่ยงผ่านฟ้า มาออกมัฆวาน ก็หนีไม่พ้น เลยได้เห็นความเป็นอยู่ของเค้าตลอดทาง มาจนถึงถนนเพชรบุรี ตอนแรกก็ดูโล่งๆดี ร้านค้าปิดกันเพียบ....โกวนึกว่าจะรอด เห็นว่าปิดแยกราชประสงค์นี่นา ไหงลามมานี่ได้น้อ โกวก็เห็นตลอด มีคนโบกธงเป่าแตรเสียงดังๆจนเค้าเอาเหล็กมาปิดแยกตรงประตูน้ำเลย ...เฮ้ยยยๆๆๆๆ ทำงี้ได้ไง ช้านจะไปตรงนั้นเฟ้ยย จะไปโรง'บาลอ่ะ ได้ยินม้ายยย ก็ตอนนั้นเหลือช่องทั้งหมดให้วิ่งเกือบ 1 ช่องเต็มเท่านั้น (คือปกติมันเป็นเดินรถทางเดียวประมาณ 8ช่อง แต่เค้าวิ่งสวนมาฮ่ะ แล้วก็จอดเลยตรงไหนอยากจอด เค้าก็จอด เลยเหลือไม่ถึง 1 ช่องดี) โกวกระดึ๊บๆมา ก็เห็นคนเสื้อแดงรายรอบ สนุกสนานเฮฮา หน้าตาสำราญบานใจมาก มีจับกลุ่มก๊ง และดื่มเบียร์กัน เป็นหย่อมๆ และร้องรำทำเพลงเฮฮาประหนึ่งมางานครื้นเครง โกวก็ได้แต่มองและเอ๋อๆ ตามประสาของโกว ฮ่า ฮ่า ระหว่างนั้น มีโดนโทรตามเป็นระยะ เพราะโกวควรจะถึงตั้งนานแล้ว โกวเลยบอกว่า ติดเสื้อแดงอยู่ กำลังใกล้จะหลุดแล้ว พอมาถึงใกล้ๆทางรถไฟมีเหล็กมาขวาง ตอนนั้น โกวเอ๋อหนัก .... คิดว่า เฮ้ยยย มี่มันกล้า(เหิมเกริม) ขนาดมาปิดทางรถไฟเลยเหรอ ทำไมเราซวยงี้ว้า อีกนิดเดียวก็จะพ้นแล้ว ตกลงชั้นต้องติดแหง็กอยู่นี่เหรอเนี่ยยยย .... อันที่จริงบังเอิญรถไฟมาน่ะจ้ะ ....เจแปนบอกว่า แต่หนูเห็นเค้าโบกธงแดงๆอ่ะตั่วโกว (ฮา)  เราเลยขำ แล้วบอกว่า นั่นธงของรถไฟเค้าให้สัญญาณค่ะ ไม่ใช่ธงของเสื้อแดงหรอก เดี๋ยวเราก็จะถึงโรงพยาบาลแล้ว

พบหน้าพ่อแม่และน้องๆแล้ว ก็ขึ้นไปเยี่ยมอา ได้พูดคุยกัน ดูอาสดชื่นขึ้นเยอะเลย

 

เสร็จจากเยี่ยม เราทานข้าวกันที่ร้านอาหารในโรงพยาบาล

ให้อาหารปลาพาเพลิน

 

จากนั้น เราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ปุ่นไปกะโกว เพราะวันรุ่งขึ้นมีติวสอบบัลเล่ต์ ซึ่งโกวต้องเป็นคนพาไป ..... ขากลับ เปลี่ยนเส้นทางหนีเสื้อแดง เจอแค่เฉียดๆ ไม่ได้ฝ่ากลางดงไปแบบตอนแรก

 

กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ เราแวะซื้อข้าวของต่างๆก่อนเข้าบ้าน และแวะบอกร้านทำผม ว่าปุ่นจะมาทำผมมวยวันรุ่งขึ้นตอนเที่ยง (โกวไม่มีความสามารถค่ะ ต้องพึ่งมืออาชีพ อิอิ)

 

เป็นอันจบกิจกรรมในวันเช็งเม้งแต่เพียงเท่านี้ค่ะ ^_^

 

 

 

     Share

<< กิจกรรมในวันเช็งเม้งตามติดชีวิตสาวนักเต้น : ) >>

 

 

 

 

ณ อัมพวา (โหมดแปะภาพ)
ออนทัวร์กะหนุ่มรูปงาม (1)
ควนผำ-คำผวน
บรรพบุรุษรำพัน
ตามติดชีวิตสาวนักเต้น : )
ให้อาหารปลาพาเพลิน ^_^
กิจกรรมในวันเช็งเม้ง
ฉันมีความรักเต็มหัวใจ
คนอะไร ทั้งสวย ทั้งเก่ง (มิใช่ดิชั้นค่ะ ^_^)
คลิ๊กหน่อยน่า นะ นะ ^_^
เจ้าปุ่นสุดที่เลิฟ ^^