|
|
น้องปุ่น in งานแต่งงาน พี่นาย&พี่ดุ่ย เมื่อวานนี้วันอาทิตย์ที่ 9 มีนาคม 2551 เป็นวันดี ที่น้องที่น่ารักของเรา 2 คน คือ คุณนายและคุณดุ่ย ได้ตกลงใจที่จะเข้าพิธีแต่งงาน หลังจากที่คบหาดูใจและเรียนรู้กันจนแน่ใจแล้วว่า ทั้งคู่รักกันและหวังที่จะสร้างครอบครัวร่วมกัน อยู่ด้วยกันตลอดไป เราเองก็รู้สึกยินดีด้วย และขอให้น้องทั้งสองรักกันมากๆ ทั้งคู่ยังอายุน้อย ก็ขอให้ร่วมกันสร้างครอบครัวให้เป็นปึกแผ่น เจริญๆขึ้นในทุกๆด้านนะคะ ^^ ทั้งสองได้พลาดพลั้ง ตกลงให้น้องปุ่นทำหน้าที่สำคัญในงาน คือ เต้นบัลเล่ต์เปิดตัวบ่าวสาว เดินทางไปรับและโปรยดอกไม้นำทางให้คู่บ่าวสาวเดินไปขึ้นเวที และ ทำหน้าที่ถือพานมาลัยให้ประธาน เพื่อมอบให้คู่บ่าวสาว และเป็นผู้นำของขวัญเซอร์ไพรซ์ที่เจ้าสาวทำให้เจ้าบ่าวขึ้นไปบนเวทีด้วย ..... อ่า รู้สึก น้องปุ่นของเรารับบทหนักนะเนี่ย 55!! เนื่องจากที่ผ่านมาเรายุ่งมากกะงานออกร้านงานไม้ดอกไม้ประดับติดๆกัน ทำให้ไม่มีเวลาช่วยดูและปุ่นเท่าที่ควร เลยคุยกันทางโทรศัพท์ส่วนใหญ่ และมอบหมายงายให้ปุ่นเป็นผู้คิดท่าเต้น และประสานงานกับคุณครูยุ้ย ที่สอนบัลเล่ต์น้องปุ่น เพื่อขอเพลงที่จะนำมาใช้ในงาน......โกวช่างกล้า มอบหมายงานใหญ่ๆขนาดนี้ให้หลานตัวน้อยรับผิดชอบ ....ไอ้เจ้าหลานก็ช่างกล้าเหมือนกัน ที่เออออห่อหมก ..... ทำไปด๊ายยยนะ ป้าปุ่น อิอิ แต่เนื่องจากโกวเป็นคนที่ไม่เคยถ่ายรูปอะไรที่หลานทำกิจกรรมเลย จะรอจากคนอื่นตลอด (ที่จริงปุ่น ได้รับเลือกให้แสดงอะไรๆที่โรงเรียบบ่อยๆ และส่วนใหญ่ก็ค่อนข้างได้รับหน้าที่เด่นๆ แต่ขอโทษ โกวไม่เคยถ่ายรูปหรือวีดีโอ หรืออะไรให้ปุ่นเลยยย....จะได้รูปจากผู้ปกครองคนอื่นที่ถ่ายรูปลูกเค้าแล้วติดปุ่นแถวๆมุมๆรูปบ้างอะไรแบบนี้อ่ะ ขนาดลูกเค้าแสดงบทประกอบนะ แต่รูปเด่นสุดๆ...เพราะลูกช้านนไงล่ะต้องเด่นเสมอ ลูกใครใครก็ร๊ากกค่า ส่วนเจ๊ปุ่น ที่จริงได้รับบทเด่น แต่ในรูป เหมือนเป็นตัวแถม อิอิ ^^ เราบอกปุ่นแค่ว่า โกวมีความรักและกำลังใจส่งไปเชียร์ปุ่นตลอดเยยยยยน้า ปุ่นรู้ม้ายยย 55!!! ปุ่นก็บอกว่า รู้ค่า อิอิ .... เป็นไงล่ะ มุขโกว แต่ปุ่นเริ่มโตแล้วววว สงกะสัยต้องเปลี่ยนมุข) คือ เราจะเน้นว่า ที่ให้หลานทำกิจกรรมต่างๆ ถือว่าเป็นการเล่นสนุกของเด็ก ทำเพราะเราสุก ทำเพราะชอบ ทำเพราะมันมีประโยชน์ ได้ออกกำลังกาย ได้รู้จักมีสังคมกับเพื่อน ได้รู้จักมีวินัย และมีความรับผิดชอบ ไม่ได้ให้ทำเพราะโก้เก๋ หรือ ทำเพราะได้โดดเด่น เป็นที่สนใจของคนอื่น ....ต้องการให้สนุกกับมันเท่านั้น และทำอะไรก็ต้องตั้งใจทำให้ดีเท่าที่เราจะทำได้ อ้าวบ่นซะยาว ที่จริงจะบอกว่า ไม่มีรูปอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย จะรอจากกล้องคุณเบิร์ด งานนี้คุณตาลก็มาช่วยจัดการด้านดอกไม้ จัดสถานที่และถ่ายภาพด้วยค่ะ เอารูปไปดูเล่น ระหว่างรอรูปจริง สถานที่จัดงานคือ สถานตากอากาศบางปู ซึ่งช่วงที่ถ่ายมาเป็นตอนก่อนเริ่มงาน กำลังจัดสถานที่กันอยู่ค่ะ เราไปถึงกันก่อนบ่ายสาม มาก่อนคู่บ่าวสาวอีกน้า แต่คุณตาลแลคุณเบิร์ดซี มาก่อนใครเลย กองทัพต้องดินด้วยท้อง มาถึงก็เจี๊ยะก่อนเลย เป็นอันดับแรก
จากนั้นก็ไปดูเวทีจริง ว่าขนาดกว้างยาวแค่ไหน จะได้กะตำแหน่งถูก เสร็จแล้วก็ซ้อมเต้นซักนิดนึง แล้วก็นั่งรอ นั่งมันไปซะทุกโต๊ะเลย เปลี่ยนไปเรื่อยๆ มีให้เลือกเยอะ .... เพราะยังไม่มีใครมา ฮ่า! ฮ่า!
ตุ๊กตาคู่บ่าวสาวที่เรามอบให้น้องเป็นของขวัญ เป็นงานปั้น Handmade
คู่บ่าวสาวเอาไปประดับหน้าเค้กแต่งงาน เป็นเกียรติแท้ๆ.... ป้าปุ่นขอนำเสนอค่า ^^
และแล้ว คุณนาย(น้องเค้าชื่อนายจ้า) เจ้าสาวที่น่ารัก แอนด์ ร่าเริง ก็มาถึง ถ่ายรูปเล่นกะปุ่นด้วย
แล้วก็นั่งพัก เพราะปุ่นเหงื่อออกเยอะ เลยเช็ดหน้า แล้วปุ่นก็ให้เราช่วยแต่งหน้าให้ ซึ่งก่อนมา อาม่าของปุ่น ซึ่งเป็นแม่ข้าพเจ้าเอง เป็นผู้แต่งหน้าและทำผมให้ แต่เราก็ติดเอาเครื่องสำอางค์ของอาม่ามาด้วย หลังจากทำไปซักนิดนึง คุณหลานก็พูดว่า โกวคะ เดี๋ยวหนูทำเองดีกว่า .... โกวหัวเราะก๊ากเลย คิดดูหลานยังทนไม่ได้ในความสามารถของโกว เราอุตส่าห์บอกว่า ชั้นแต่งหน้าไม่เป็น แต่ช้านเก่งศิลปะนะ ให้ชั้นลองดูมั้ย เดี๋ยวก็สวยเองแหละ ปุ่นบอกว่า ไม่เป็นไรค่ะ หนูทำเองดีกั่ววววว อิอิ เลยนึกได้อีกเรื่องคล้ายๆนี้ คือถ้าปุ่นอยู่กะเรา เราชอบให้ปล่อยผมดูธรรมชาติดี หรือไม่ก็มัดให้หลานแบบง่ายๆปมเดียวต่ำๆแบบคนแก่ เพราะเราคิดว่ามันสบายๆไม่ต้องเจ็บหนังหัว แต่ถ้าอยู่กะอาม่า อาม่าจะมัดผมสวยๆให้ ที่จริงอาม่าคงหัดทำกะหลานนี่แหละ เพราะหลานเรียนบัลเล่ต์ อาม่าไปส่ง เด็กอื่นๆเค้าก็ทำกันสวยๆ อาม่าเลยหัดทำ เพราะตอนเราเด็กๆ ไม่เห็นแม่เคยทำผมอะไรให้เราเลย อ้าวถึงไหนละ ต่อๆ...คือเราจะมีหน้าที่พาปุ่นไปสอบ RAD (เป็นการสอบวัดระดับของนักบัลเล่ต์) ซึ่งเค้าก็จะมีระเบียบต่างๆ รวมถึงทรงผมและการแต่งกายด้วย วันนั้นปุ่นก็ทำผมมวยไปสวยงาม เราให้ร้านในหมู่บ้านทำให้ เพราะปุ่นมาอยู่กะเรา และเราไม่สามารถทำได้เอง พอไปถึงที่สอบ ก็เจอเพื่อนปุ่น ซึ่งชอบผมปุ่น และก็ตัดสินใจในฉับพลัน แกะผมตัวเอง และนั่งหันหลังมาให้เราทันที เพื่อขอให้เราทำผมให้เหมือนปุ่น โดยไม่ได้สนใจเล้ยยว่า คุณป้ามาดีนี้ กะลังอ้าป้าค้างด้วยความต๊กกะใจ เพราะทำเป็นซะที่ไหน แล้วที่อีหนู เอาผมตัวเองออกซะงั้น แล้วคุณป้าจะรับผิดชอบได้ยังไงล่ะนี่...เล่นเอาแทบช็อค แต่เจ๊ปุ่น นั่งยิ้ม แล้วบอกเเพ่อนว่า "ป้าเราทำไม่เป็นหรอก" แต่โชคยังดี ที่บรรดาครูๆทั้งหลาย ที่มาให้กำลังใจลูกศิษย์ในการสอบ ต่างก็สามารถในการทำผมกันทุกคน ช่วยแก้สถานการณ์ไปได้ ..... โอย!!! ไม่เคยเครียดขนาดนี้มาก่อนเยยยยย 55!!!
และแล้วตัวช่วยก็มาถึง ช่างแต่งหน้าของแม่เจ้าบ่าว ก็มาช่วยแต่งหน้าให้เจ้าปุ่นของเราด้วย ขอบคุณค่า
ระหว่างรอก็ได้บราวนี่ของพี่ตาล ที่ให้เจ๊ปุ่นไว้เป็นเสบียงทานรองท้อง
และแล้วก็พร้อมค่า เด็กหญิงปุ่น พร้อมปฏิบัติหน้าที่ค่า ถุงสีชมพู คือ ถุงใส่กลีบดอกไม้ ซึ่งปุ่นบอกเราว่า หนูเป็นคุณนายกำลังจะไปเก็บค่าเช่า
Posted on Mon 10 Mar 2008 10:45
|
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
